Računarska mreža se može definisati kao sistem sastavljen iz dva podsistema, i to podsistema računara i prenosnog (komunikacionog) podsistema, koji omogućuje razmenu informacija između više korisnika na manjim ili većim rastojanjima.

Mreže se mogu klasifikovati kao privatne ili javne. Privatna mreža je vlasništvo jednog preduzeća ili organizacije koja njome upravlja, a mrežu ne koristi niko van tog preduzeća/organizacije. Nasuprot toga, javne mreže (iako i one imaju vlasnika) omogućuju, bilo uz naknadu ili ne, javni pristup resursima mreže.

U odnosu performanse i veličinu prostora koje pokrivaju mogu se izdvojiti dve osnovne grupe računarskih mreža. Lokalne mreže (LAN-Local Area Network) su mreže koje karakteriše velika brzina protoka, specijalni medijumi za prenos i ograničen, unapred definisan prostor. Topologija mreže i brzina komunikacije zavise od primenjene tehnologije od kojih je većina međunarodno standardizovana (Ethernet, Token Ring, Token Bus, FDDI). Globalne mreže (WAN-Wide Area Network) nemaju geografskih ograničenja, ali su brzine u njima manje od onih koje srećemo u lokalnim mrežama. Komunikacioni putevi su iznajmljene ili komutirane telefonske linije, radio-relejne ili satelitske veze, iznajmljene digitalne veze, javne mreže za prenos podataka komutacijom paketa (Frame Relay, X.25). Trend devedesetih godina je postepeno srastanje LAN i WAN mreža kroz MAN (Metropolitan Area Network) računarske mreže koje su po performansama lokalne, a po prostoru koji pokrivaju globalne računarske mreže.

Mreže se mogu klasifikovati i u zavisnosti od topologije. Topologija mreže je pojam koji označava organizaciju povezivanja računara (čvorova) u mreži. Najčešće mrežne topologije koje se danas koriste su zvezda (star), magistrala (bus) i prsten (ring).

čvor u mreži može se sa drugim čvorom povezati tako da na svakoj strani veze bude po jedna jedinica. Ova jednostavna veza naziva se veza tačka-tačka (point to point). U pogledu upravljanja razmenom podataka obe jedinice mogu biti ravnopravne, ili jedna može igrati vodeću ulogu, a druga podređenu. Konfiguracija u kojoj je jedan centralni čvor povezan sa udaljenim čvorovima vezama tačka-tačka naziva se topologija zvezde. Ona može biti jednostavna ili vrlo složena kada se pojavljuje više centrala.

čvorovi u mreži se mogu povezivati i u obliku petlje (prstena). Podaci od predajnog do prijemnog čvora moraju proći kroz sve čvorove na putu

Topologija magistrale podrazumeva da svi korisnici u mreži koriste zajednički put (kičmu ili magistralu). Povezivanje čvorova na magistralu može biti direktno ili preko posebnih uređaja.

Prenosni medijumi (kanali) razlikuju se po širini pojasa, brzini prenosa i kapacitetu kanala. širina pojasa (bandwidth) je električna karakteristika kojom se defeniše opseg između najniže i najviše frekvencije unutar kojeg signal može da pređe prenosni put bez izobličenja. Brzina prenosa (baud rate) definiše broj promena elemenata ili stanja signala u jedinici vremena. Kapacitet kanala je maksimalna brzina koju prenosni put može da izdrži a da ne generiše greške u prenosu. Fizički prenosni medijumi mogu se realizovati kao žičani vodovi, optički vodovi ili radiorelejne odnosno satelitske veze. Električne i mehaničke karakteristike prenosnih medijuma definisane su i standardizovane u okviru Fizičkog sloja OSI referentnog modela.